-Over De motoriek van een koe

De laatste tijd krijg ik steeds vaker de vraag wat er leuk aan is om (amateurvoetbal) scheidsrechter te zijn.

Tja, goede vraag zou je zeggen, wat is er leuk aan om van 22 gefrustreerde malloten, 2 keer 45 minuten bij zowat elk fluitsignaal commentaar te krijgen. En dan heb ik het nog niet eens over de 2 lijnterroristen (lees; grensrechters, tegenwoordig assistent scheidsrechter genoemd) die bij elke lange bal naar voren de vlag omhoog gooien om hun  team te behoeden voor een tegen goal en een onophoudelijke blèrende coach aan de zijlijn die een beperkt vocabulaire heeft en niet verder komt dan; ‘HÉ SCHEIDS’. of tegen eigen team; ‘SIMPEL SPELEN’…simpel spelen schijnt het moeilijks te zijn.

De meeste amateurs lopen in het veld met een attitude dat ze ooit in Ajax 1 hadden kunnen spelen, maar tijdens de warming-up zie je al dat ze de motoriek van een koe niet eens overtreffen. Een ieder die ooit een koe in het veld heeft zien rennen  zal begrijpen wat ik bedoel..

Het moment dat je als scheidsrechter het veld betreedt,  gekleed in je sporttenue met het KNVB-scheidsrechters embleem, een bal, twee vlaggen, je fluitje, horloge met stopwatch en  een gele en een rode kaart in je borstzak.   (ja, ook ik had makkelijk Ajax-1 kunnen fluiten) is iedereen nog poeslief en aardig. ‘Goedemiddag scheids, lekker weertje om te voetballen niet.’ Alles wordt uit de kast gehaald om hun team aan de overwinning te helpen en de pogingen de scheidsrechter hierbij  positief te beïnvloeden  horen daar natuurlijk bij.

Je weet van te voren dat je fouten gaat maken en dat daar (fors) commentaar op gaat komen. Je gaat dingen niet zien of anders beoordelen. Het credo; ‘het is maar een spelletje’ gaat bij amateur voetbal niet op, want al zijn beide teams kansloos voor het kampioenschap van de reserve 5e klasse (lager bestaat er niet), er wordt gevoetbald alsof ze de Champions league finale spelen..

Je  hebt dus 2 elftallen van 11 spelers, 2 of 3 aanvallers, 3 of 4 middenvelders, 4 verdedigers, 1 keeper en 1 scheidsrechter. Iedereen heeft hierin een functie en je zou zeggen iedereen doet het voor zijn plezier. De één moet scoren, de andere aanvallen en/of  verdedigen, iemand die het doel verdedigd en de grootste malloot op het veld die het schijnbaar leuk vindt om twee  maal  drie kwartier uitgekafferd te worden.

Heerlijk, elk weekend weer een feest.